خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : « بودن من در ميان شما و استغفار براى شما ( طلب آمرزش از خداوند ) به منزلهء دو دژ محكمى است كه شما را از عذاب در امان مىدارد » سپس امام باقر عليه السّلام ادامه دادند كه : دژ بزرگتر از ميان شما رفت ( اشاره به رحلت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم دارد ) و فقط استغفار باقى مانده است ، پس بسيار طلب آمرزش كنيد زيرا گناهان شما را پاك مىكند ؛ خداوند عز و جل ( در سورهء انفال ، آيهء 33 ) مىفرمايد : « تا هنگامى كه تو ( اى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) در ميان آنان هستى ، خدا آنان را عذاب نمىكند ، و تا هنگامى كه استغفار مىكنند خدا آنان را عذاب نخواهد كرد » . ( 1 ) 4 - اسماعيل بن سهل مىگويد كه : به حضرت جواد الائمه عليه السّلام نامه‌اى نوشتم كه چيزى به من بياموز كه اگر آن را بخوانم ، در دنيا و آخرت با شما باشم ، راوى مىگويد : حضرت با دستخط مبارك خود - كه با آن آشنا بودم - مرقوم فرموده بود : سورهء إِنَّا أَنْزَلْناهُ را بسيار تلاوت كن ، و لبهاى خود را به ذكر استغفار طراوت بخش . ( 2 ) 5 - مسعده بن صدقه از امام صادق عليه السّلام و آن حضرت از پدران بزرگوارش عليهم السّلام نقل كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : خوشا به حال كسى كه در روز قيامت در نامهء عملش زير هر گناهى يك « استغفر اللَّه » ثبت شده باشد .